Makelaar makelaarini lupus est
De ene makelaar is de andere een wolf. Volgens mijn vrouw, die op het
gym gezeten heeft, is deze verbastering grammaticaal correct, maar
politiek gezien niet.
Dit
gevoel had ik, nadat ik de Algemene Ledenvergadering van NVM Wonen had
bezocht. Vroeger een goede netwerkbijeenkomst, waar je elkaar op de
schouders sloeg en zonder tegenprestatie een waardevolle tip gaf.
Tegenwoordig heeft de afrekencultuur daar ook al toegeslagen.
Het
begon met Funda, waar collega’s van LMV en VBO sinds dit jaar ook hun
woningaanbod mogen presenteren. Zij leveren af en toe onjuiste data aan
en dat bevalt een groot aantal NVM-makelaars niet. Zij wilden gelijk
met de botte bijl er in hakken, zonder er bij stil te staan, dat de
door de NVM gestelde voorwaarden misschien ook wel eens mede oorzaak
van dit probleem zouden kunnen zijn.
Vervolgens een staaltje
BBB. Big Boy Bashing. De NVM stelt een kostenbesparing voor bij het
aanmelden van woningen en dat is prettig voor de meeste kantoren. De
grote makelaarsketens echter moeten meer gaan betalen, omdat zij veel
woningen verkopen. Een veel te groot aantal collega’s in de zaal vond
dit maar wat mooi en sloeg zich bijna op de knieën van plezier. Zo ga
je niet met elkaar om, maar dat geldt ook voor de grote jongens, die
een advocaat inschakelden om lagere kosten af te dwingen.
De
toon in het debat verslechterde helemaal, toen bij de
voorzittersverkiezing 2 gewaardeerde collega’s elkaar voor leugenaar
uitmaakten.
Makelaars gunnen elkaar niets meer. En dat in deze
tijd, die niet overloopt van gunningen. Het zou goed zijn, als
collega’s onder elkaar het begrip collegiaal weer eens inhoud gaven en
elkaar zouden steunen in plaats van bevechten.
Thuisgekomen
wachtte een mooie fles Vino Novello uit Mezzacortona me op. Deze
Italiaan prefereer ik boven soortgenoot Beaujoulais Primeur; die bewaar
ik om stoofpeertjes in te koken.
Dit artikel is geschreven door NVM makelaar Mark Faasse, het oorspronkelijke bericht vind je hier.
Carbon Neutral Website
Gratis Spelletjes